Pagpapahayag ng Kalayaan ng Pilipin

Pagpapahayag ng Kalayaan ng Pilipinas

Ang orihinal na bandila na iwinagayway ni Heneral Emilio Aguinaldo sa pagpapahayag ng kalayaan noong 1898.
Ang Pagpapahayag ng Kalayaan ng Pilipinas ay iprinoklama noong Hunyo 12, 1898, sa Cavite II el Viejo (ang kasalakuyang Kawit, Cavite), Pilipinas. Binasa sa publiko ang (Kastila: Acta de la proclamación de independencia del pueblo Filipino), na isinulat ni Ambrosio Rianzares Bautista. Inihayag ng puwersang rebolusyunaryong Pilipino sa ilalim ni Heneral Emilio Aguinaldo ang kalayaan at soberenya ng kapuluan ng Pilipinas mula sa pamumunong kolonyal ng Espanya.
Ang Pagpapahayag noong Hunyo 12
Paglalarawan ng pagwawagayway ng watawat ng Pilipinas na makikita sa lumang limang piso.
Inihayag ang kalaayan noong Hunyo 12, 1898 sa pagitan ng ika-apat at ika-lima ng hapon sa balkonahe ng bahay ng angkan nila Heneral Emilio Aguinaldo. Nasaksihan ang sa kauna-unahang pagkakataon ang pambansang watawat ng Pilipinas, na ginawa sa Hong Kong nina Marcela Agoncillo, Lorenza Agoncillo at Delfina Herboza, at ang pagtatanghal ng Marcha Filipina Magdalo,mas kilala ngayon bilang Lupang Hinirang, na isinulat ni Julián Felipe at itinugtog ng banda San Francisco de Malabon.
Paglaban para sa kalayaan
Ang pagpapahayag ng kalayaan ay hindi kinilala ng Estados Unidos o ng Espanya.
Noong huling bahagi ng 1898, isinuko ng Espanya ang Pilipinas sa Estados Unidos sa ilalim ng Kasunduan sa Paris noong 1898 na nagwakas sa digmaang Kastila-Amerikano.
Hindi kinilala ng pamahalaang rebolusyunaryo ng Pilipinas ang kasunduan at ang soberenya ng Amerika, at lumao'y lumaban at natalo sa Estados Unidos sa tinatawag ngayong Digmaang Pilipino-Amerikano, na nagwakas ng mahuli ng hukbo ng mga Estados Unidos si Emilio Aguinaldo,[1] at nagpalabas ng pahayag nang pagkilala at pagtanggap sa soberenya ng Estados Unidos sa kapuluan ng Pilipinas.[2] Sinundan ito noong Hulyo 2, 1902, nang pagtetelegrama ng Kalihim ng Digmaan ng Estados Unidos na si Elihu Root na ang pag-aalsa ay winakasan ng Estados Unidos at ang pagtatatag ng isang pamahalaan sibil panlalawigan sa kapuluan maliban na lamang sa mga lupang sakong ng mga Moro.[3] Nagpatuloy pa rin ang mga maliliit na pag-aaklas sa mga sumunod na taon.
Pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, ipinagkaloob ng Estados Unidos ang kalayaan noong ika-4 ng Hulyo 1946 sa bisa ng Kasunduan sa Maynila noong 1946.[4] Ipinagdiriwang ang Hulyo 4 bilang Araw ng Kalayaan ng Pilipinas hanggang noong Agosto 4, 1964. Dahil sa mga payo ng mga dalubhasa sa kasaysayan at sa pagpipilit ng mga makabayan o nasyonalista, nilagdaan ni nang noong Pangulong Diosdado Macapagal ang Batas Pambansa Bilang 4166 na naghihirang sa Hunyo 12 bilang Araw ng Kalayaan ng Pilipinas.[5] Bago iyon, ang Hunyo 12 ay ipinagdiriwang bilang Araw ng Watawat at maraming mga gusaling pampamahalaan ang hinihikayat na itanghal ang Watawat ng Pilipinas sa kanilang mga tanggapan.

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 1:

Declaration of Independence of the Philippines The original flag flown by General Emilio Aguinaldo in the proclamation of independence in 1898. The Declaration of Independence of the Philippines was proclaimed on June 12, 1898, in Cavite el Viejo II (with the current Kawit, Cavite), Philippines . Read publicly (Spanish: Acta de la Independencia del pueblo de proclamación Filipino), written by Ambrosio Rianzares Bautista. Filipino revolutionary forces announced under General Emilio Aguinaldo's independence and sovereignty of the islands of the Philippines from Spanish colonial rule. The Declaration on June 12 Description of the flag of the Philippines pagwawagayway seen the old five pesos. Announced freedom in June 12, 1898 between the fourth and fifth of the afternoon on the porch of the house of Clan General Emilio Aguinaldo. Witnessed for the first time the national flag of the Philippines, made ​​in Hong Kong by Marcela Agoncillo, Lorenza Agoncillo and Delfina Herboza, and the Marcha Filipina Magdalo presentation, better known today as the national anthem, written by Julián Felipe and itinugtog band San Francisco de Malabon. Fighting for freedom The declaration of independence was not recognized by the United States or Spain. In the latter part of 1898, Spain ceded the Philippines to the United States under the Treaty of Paris in 1898 that ended in Spanish-American War. Not identified revolutionary government of the Philippines the agreement and the sovereignty of America, and subsequently fought and defeated the United States in what is now the Philippine-American War, which ended with the catch of the army of the United States Emilio Aguinaldo, [1] and issued a statement recognizing and accepting the sovereignty of the United States to the islands of the Philippines. [2] This was followed on July 2, 1902, when Secretary of War pagtetelegrama US Elihu Root that -aalsa is terminated by the United States and the establishment of a provincial civil government in the islands except the heel lands of the Muslims. [3] continued still small revolt in the next year. After the Second War, the United States granted independence on 4 July 1946 Agreement in Manila in 1946. [4] Celebrating the 4th of July as Independence Day in the Philippines until August 4, 1964. Due to the advice of experts in history and the urgency of the patriotic or nationalist, signed by President Diosdado Macapagal when in the 4166 Act to appoint As of June 12 as the Day of Independence of the Philippines. [5] Prior to that, the June 12 is celebrated as the Day Flag and many government buildings are encouraged to present the Flag of the Philippines in their offices.